Dilimle dokunuyorum ve hissediyorum eksiligini..Aklin kaliplarindan kaçan çirkin bir tirtil olup,ilk adimi atiyorum dengesiz ve renksizlige..
Zamansız ve mekansız olmak istiyorum oysaki..Olmuyor..Sıkışı kalmışım zaman denen hareketsizliğin harekete geçmeye çalıştığı sarımtırak,kör sessizliğe..
Sessizliği,sessizliğimle yok etmek isterken duyuyorum kendini kaybetmiş sesimi.Ruhumla beraber yok olan sesim bana dönmek istiyor ama doğru yolu gösteremiyor,yön veremiyorum.
İstediğim de bu değil miydi zaten?!Kaybolmak..Sessizligine tiz bir ses gibi karismak ve yok olmak...Varlikla yokluk arasinda ince bir geçis yaparcasina akitarak irinini yerle bir olmak..Hem burda hem de en gizli yerde karanlik,sessiz bir mabedin tapilasi,islak duvarlarinin arasindan akan suyun son damlasinda olmak ve kaybolmak..
Dilimle dokunuyorum ve hissediyorum,sonu "ilk"ten önce yasiyorum ve aklin kaliplarindan,kabuğundan kurtulmayı başaran çirkin bir tırtıl gibi siyriliyorum.Hissizlestigimi hissettigimi animsiyorum,biliyorum sacmaliyorum...